|
Curacaose vertegenwoordiging bij Winternachten '08 |
|
|
|
Geschreven door Iren Nooren
|
|
Saturday 16 February 2008 |
 ‘Prachtig, fantastisch, intens, inspirerend, leerrijk, prima georganiseerd, serieus genomen en als gelijke behandeld!’ Sonia Garmers [auteur] en Ini Statia [FPI, Stichting voor Taalplanning] raken niet uitgepraat over hun deelname aan het internationale literatuurfestival Winternachten in Nederland. Indrukwekkend was de opening met de Turkse schrijfster Elif Shafak. Hoe zij koel en intelligent in transparante designstoel zat te spreken, terwijl ze zoveel heeft meegemaakt…
Interview door Charlotte Doornhein
Sonia zorgde in het panel Tradities, taboes en (bij)geloof voor
spektakel. Ze liet iedereen lachen en kreeg de hele zaal plat. Mensen
wilden niet weg. Het liep zeker een half uur uit. Publiek omhelsde
haar. Een meisje van achttien wilde haar adopteren als oma. De avond
werd afgesloten met swingende Afrikaanse muziek. Iedereen werd hierdoor
meegesleept. Het driedaagse festival begon met het thema angst en een
cynisch wereldbeeld, maar eindigde met Caribische hoop. Dat is wat
Curaçao heeft laten zien: vrolijkheid, samen lachen en optimisme voor
de toekomst.
Op Curaçao mist Sonia een duidelijke groep jonge schrijvers. Het deed
haar erg goed om op Winternachten veel jonge schrijvers te zien. Uit
allerlei landen waren zij afkomstig. Ze dacht: ze zijn er, ze gaan
door!
Ini beseft dat Curaçao zelf meer dient te organiseren op regionaal
niveau: literaire activiteiten met Caribische en Zuid-Amerikaanse
schrijvers. Curaçao moet de diepte in door schrijftrainingen, informele
maandelijkse literaire debatten of presentaties. Wie weet leidt dit tot
een nieuwe generatie schrijvers. ‘Vrouwen moeten we hebben!’ sluit
Sonia lachend af.
© Cpost geschreven door Charlotte Doornhein.
Charlotte woont sinds najaar 2006 op Curaçao. Ze is de
bedenker van het evenement de Literaire Tippelzone en auteur van kinderboeken.
|
