| De grote Argentijnse bankroof |
|
|
| Geschreven door redactie | |
| Tuesday 28 July 2009 | |
In de jaren zestig vond er in de omgeving van Buenos Aires een spectaculaire bankoverval plaats. Ricardo Piglia, een hedendaagse auteur uit Argentinië met een stijl als van Quentin Tarantino, reconstrueerde de legendarische gebeurtenis en slaagt erin een overtuigend beeld te geven van de dramatische ontknoping.
Piglia, in het dagelijks leven docent Latijns-Amerikaanse literatuur aan de Princeton University, had voor dit waargebeurde verhaal inzage gekregen in openbare vertrouwelijke gegevens. Gerechtelijke dossiers, geheime politieopnamen, getuigenverklaringen, en natuurlijk veel krantenarchieven. Op basis van alle gegevens schrijft hij met pijnlijke precisie en in een cynisch-bloemrijke stijl een zwarte kroniek over deze illustere bankroof. Je denkt dat je een roman aan het lezen bent, zo levensecht weet Piglia de psychologie van de karakters vorm te geven. Telkens moet je jezelf voorhouden dat dit echt gebeurd is, en nog wel meer dan veertig jaar geleden. Het draait in het verhaal om een groep bankrovers met verknipte karakters. Een aantal komt uit gegoede lagen van de maatschappij, maar door drugs en foute vrienden komen ze in de criminaliteit terecht. Ze plannen een groteske bankroof, vermoedelijk met behulp van agenten en politici. Als de criminelen hun handlangers tijdens de vluchtpoging proberen te misleien en er met het geld vandoor willen gaan, begint het einde. De bankroof eindigt dan in een duistere nachtmerrie, ofwel een explosieve finale. Tot het einde weet Piglia de hoofdfiguren, met name De Blonde Gaucho, zeer overtuigend en ook op een heel fraaie manier te beschrijven, zonder de personages, die heus wel hun gevoelige kanten hebben, te romantiseren. Je krijgt als lezer begrip voor hun handelen, maar Piglia laat je niet vergeten dat we te maken hebben met geschifte, koelbloedige moordenaars. Hoewel deze bankroof in 1965 plaatsvond, schreef Piglia het boek pas decennia later. Dat kwam toen hij in de trein naar Bolivia het meisje Blanca Galeano ontmoette, de 'geliefde' van een van de gangsters. Ze was op de vlucht en vertelde het bizarre verhaal. Piglia raakte geintrigeerd. Zocht al veel uit, maar topte in 1970 met het project. Weer tientallen jaren later stuitte hij weer op zijn materiaal en uiteindelijk verscheen in 1997 het boek in het Spaans. Van het boek is inmiddels een Quentin Tarantino achtige film in het Spaans verschenen, die sterk doet denken aan Thelma & Louise. Signatuur ontdekte het boek pas onlangs en maakte er een mooie vertaalde uitgave van, die net verschenen is. Het boek leest als een exquise diner, laat de geest verrukkelijk tintelen en verdient ****.
Brandend Geld
|
| < Vorige | Volgende > |
|---|