| Het hiernamaals van Dona Lisa |
|
|
| Geschreven door Quito Nicolaas | |
| Wednesday 24 February 2010 | |
|
Thema van de roman is de vriendschap tussen de drie buurtjongens die geen hoge of lage tonen kent en de gecalculeerde liefdesverhouding van een vrouw die meent er beter van te worden. In elke vriendschap heb je van nature een zekere spanning, die zich uit in meningsverschil, jaloezie en soms een woordenwisseling. En juist die spanning ontbreekt in de verhaallijn. Het verhaal krijgt in het tweede deel van de roman een zekere wending, als men historische elementen weet op te voeren. Dan krijgt de setting die in Venezuela afspeelt meer cachet, te meer daar het zeer actueel is met de komst van Hugo Chavez aan de macht. De afstand tussen Curacao en Venezuela is dan ook niet langer een die je zwemmend de overkant bereikt. De vriendschap tussen de tandarts Edward Raven bijgenaamd Boyo, de visser Kai en JonJon die in een rolstoel zich voortbeweegt is voor altijd. Dit ondanks dat Boyo als enige uit de wijk naar het buitenland vertrok, terwijl de achterblijvers qua maatschappelijke positie niet verder zijn gekomen. Het verhaal laat ook zien dat de sociale afkomst geen rol hoeft te spelen in de intermenselijke verhoudingen. Na een tijd gevaren te hebben komt het uiteindelijk toch tot een uitbarsting tussen de vrienden. Maar zoals in de Curaçaose cultuur geldt, wordt de haatliefde verhouding bedekt met een zwarte fluwelen mantel. Het verhaal wordt vanuit het perspectief van Boyo verteld. Hierdoor raken de twee andere personages op de achtergrond en komen pas aan het eind van het verhaal in actie. Je verwacht dat het verhaal op een zeker moment via een flashback van de drie jeugdvrienden terugblikt op hun verleden. Dit had best gekund tijdens de urenlange bootreis naar Tucacas of gedurende hun terugreis naar Curaçao. Daarmee kon met de gebeurtenissen nog fris in het geheugen een contrast worden geschapen van het Curacao van vroeger en dat aan de vooravond van 30 mei 1969. Daar waar het vooral gaat om de klasse- en etnische tegenstellingen en de verschuivingen daarbinnen, had je met het oog op recente gebeurtenissen iets meer verwacht. Het verhaal gaat in vertraagd tempo voorbij, gehakt in stukjes. Af en toe wordt het een beetje langdradig als het continu gaat over de mal, het bouwen van een nieuw peñero en minder over de menselijke verhoudingen. Met het opvoeren van het personage van Dieter en Lisa krijgt het verhaal een draai. In het laatste deel van de roman komen de drie voornaamste personages echt tot leven. Er is dan meer interactie tussen de personages, met name de tot zijn rolstoel veroordeelde JonJon die zich afvroeg wat zijn rol eigenlijk was onder die twee vrienden? De indruk bestaat dat de prille liefde tussen Doña Lisa en Boyo een nood ingreep is geweest om het verhaal wat smeuïger te maken. Via enkele filosofische verhandelingen krijgt de lezer een geraffineerd beeld van de Curaçaose maatschappij en samenleving. Jammer dat opnieuw uitgerekend Edward Raven (Boyo) – evenals vroeger de passanten in de Antilliaanse literatuur – als betweter wordt neergezet. De afloop van het verhaal, waarbij zowel Kai en JonJon komen te overlijden is niet zo goed doordacht. Niettemin is het een roman geworden die voornamelijk buiten de grenzen van Curacao afspeelt en nieuwe inzichten aandraagt over de relatie Yiu di Korsou en migranten. Het is een teken dat de Antilliaanse literatuur niet langer beperkt blijft tot het veelvuldig beschrijven van de eigen omgeving. Beoordeling **** Auteur(s): Eric C. de Brabander Prijs: 16,90 euro ISBN: 9789062656431 Jaar: 2009 Categorie: Literaire roman, novelle Uitgever: Uitgeverij In de Knipscheer, Aantal pagina's: 271
|
| < Vorige | Volgende > |
|---|