Als bijna iedereen aan de overkant of bij de buren op Aruba zit, vriest het al dagenlang in NL. Het aftellen is vandaag begonnen, hiervoor was het enige aandacht niet waard. Iedereen vertrok al vanaf begin december om de kerstperiode thuis te vieren. De vliegtickets worden steeds duurder en voor menigeen de bestemming dichter bij huis en een kortere reisduur. Echter het Caribisch gebied blijft in trek, men zou denken door de zonovergoten eilanden.

Maar ook de eilanden veranderen van gezicht. Er zijn steeds meer nieuwe cafe's, dancing, nachtclubs en hotels bijgekomen. Zelf had ik tijdens mijn verblijf op Aruba Mrs. Froggs, Mambo Jambo, Mrs. Jazz en vele andere plekken bezocht. Een avondje stappen met twee dames kost je al gauw driehonderd guldens. Je drinkt dan een Baco, een andere drinkt uitsluitend Old Par-cola en de derde geniet van haar Gingerale. De lokale bevolking blijft steeds weg en is geen deel meer van de nachtelijke entourage. De aanwezige toeristen gaan uit hun dak, ook zij die een bord I'm still single of Just divorced aan hun tafel laten plaatsen.

Het regende iedere dag en even hard als in het land van vertrek. De natuur ziet er groen uit en minder verlaten door de gezinnen die juist de natuur opzoekt. De feestgangers maken zich op en nestelden zich vanmiddag bij een kapster om de laatste krullen aan te brengen. Thuis heeft men de radio hard aanstaan om de Top 100 van 2008 te beluisteren. En dat is nou een typisch Caribisch trekje; iedereen moet er mee kunnen genieten. De Paseo di Herencia is the place to be vakantiegangers, voor jong en oud. Dit stukje aardse paradijs is bij mij ingeslagen en in m'n geheugen opgeslagen.

Voor straks een Prettige Jaarwisseling & de ochtend erna een Gelukkig 2009 met knetterende letteren.