Nieuwsbrief

Schrijf u in voor de nieuwsbrief.







colofoncontactadverteerdersabonnement

Zoutrif: Segregatie in de kolonie Afdrukken E-mail
Geschreven door Quito Nicolaas   
Friday 16 January 2009
2_landhuis1954klein.jpg

In Zoutrif wordt de geschiedenis verteld van o.a. de familie Fecunda, die de auteur op reis neemt naar onbegaanbare gronden uit het slavernijverleden. Het verhaal speelt zich af op de plantage Rif St. Marie op Curaçao. Als journalist hanteert Miriam Sluis het interview om talrijke bewoners hun verhaal te laten vertellen. Ze probeert aan de hand van archiefonderzoek een reconstructie te maken van een samenleving, met de plantagehouder - de Shon – als werkgever en de slaven als werknemers. Het hieruit ontstane heren- en slavengedragspatroon bestaat nog steeds in sommige lagen van de bevolking als een gedragscode van respect en onderdanigheid tussen blank en zwart.

Talrijke bekende namen, o.a. die van Don Martina worden opgevoerd om hun ervaring in de jaren zestig o.a. bij de Shell te vertellen. Een integere man en voormalig minister-president die op Aruba als een betrouwbare MAN-politicus overkwam en waarmee een basis werd gelegd voor een vruchtbare samenwerking tussen de rivaliserende eilanden. Een andere bekende is Carel de Haseth, ex- gevolmachtigde minister en dichter, die als afstammeling van de Shons die op plantage Rif St. Marie het scepter zwaaide geeft een beeld van de handel en de bewaarde administratie uit die tijd.

Curaçao is een samenleving van onzekerheid, apathie en gespletenheid verworden. Project-ontwikkelaars hebben de regie gekregen over de bestemming van de laatste stukjes overgebleven natuur en de stadsontwikkeling. Bij mijn weten werden het afgelopen drietal decennia een proces van antillianisering, onderwijsvernieuwing en natievorming op gang gebracht. Maar al deze hervormingen om de Yiu Korsou centraal te stellen hebben allemaal niet mogen baten. In de kern van de samenleving nestelt nog steeds een vorm van oerconservatisme dat herleidt kan worden tot het kolonialisme en raciale tegenstellingen.

Tegen deze achtergrond van de mentale kolonisatie van het Curaçaose volk, probeert Miriam Sluis antwoorden te vinden op cruciale vragen. Antwoorden die een verklaring geven voor de houding van de Antillen tegenover Nederland. Hoe graag ze dat ook wilt en doorzet, het blijft even wazig en als een geheim voor een buitenstaander. Het opgewekte vertrouwen bij de buurtbewoners, ten spijt, maar ze krijgt hen niet zover om de skeletten hun versie te laten vertellen. Hiervoor is de tweedeling en de verdeeldheid tussen de zwarte - bruine- en blanke Curaçaoënaar te veel op rassentimenten gegrondvest.

Een van de vragen die echter onbeantwoord bleef, is in hoeverre het bestaan van de Gremio's op Curaçao de stagnatie van elke ontwikkeling bevorderd en de emancipatie van het volk afremt? Miriam Sluis mag zich met dit boek gerust de nieuwe Harry Hoetink noemen, die de oude Curaçaose samenleving in kaart probeerde te brengen. Sluis probeert de culturele patronen en de ambiguïteit van individu en samenleving te doorgronden.

Zoutrif  is niet alleen bedoeld voor beleidsmakers, historici, studenten antropologie en geschiedenis, maar ook voor reizigers die iets meer willen weten over de achtergrond van Curaçao en de mentaliteit van de Curaçaoënaar. Het boek verdient ***** sterren.

Titel: Zoutrif

Auteur: Miriam Sluis
KIT Publishers

ISBN:978-906832-472-3

280 p.

 
< Vorige   Volgende >