Un montón de estrellas heet deze aanstekelijke hit van de Cubaanse trovador Polo Montanez. Als een dj op een salsa-avond dit nummer opzet of een salsaband deze muziek ten gehore brengt, stroomt de dansvloer vanzelf vol en zingen salsero's uit volle borst mee. 

Misschien dat dit lied een speciale plek heeft in het collectieve geheugen omdat het Montanez' laatste hit was: hij verongelukte in november 2002 bij een verkeersongeval, net na de opname van dit nummer en op het punt zijn tweede cd te promoten met een buitenlandse tour.

Montanez werd in 1955 in de Cubaanse heuvels geboren in een plaats El Brugito (de kleine hagedis) en komt uit een muzikale familie. Al jong deed hij mee met de band van zijn vader en hij leerde zo de tumbadora, maracas en de marinbula te bespelen. Polo maakte unieke muziek, die anders klonk dan de meeste muziek op Cuba. Dat zou de invloed van de bergen zijn. Zijn muziek is niet in te delen in een bepaald hokje van de Caribische muziek, maar iedereen is het er wel over eens dat hij een natuurtalent is.

Al heel jong begon hij te werken en had gedurende zijn leven verschillende banen: boerenhulp, tractorbestuurder, koeienmelker. Later werd hij houthakker. Als de avond aanbrak, wijdde hij zich aan de muziek en het zingen. Polo was een bescheiden man die trots was op zijn afkomst als boer. 

Pas in 1994 hing Polo de houtzaag aan de wilgen en ging zich geheel aan de muziek wijden. Hij begon in een hotel in Las Terrazas waar hij al gauw de vaste act werd. Hij breidde zijn repertoire snel uit. In zijn teksten toont hij zich een ware poeet, met mooie, romantische beelden. Hoewel de Cubaanse invloed onmiskenbaar is, weet hij iets eigens in de muziek te brengen, een soort aardse, energieke levendigheid. Zijn muzikale nalatenschap bestaat uit 79 titels, waaronder bolero's, cumbia's, guaguancó's. Un montón de estrellas is misschien wel zijn mooiste, maar in elk geval zijn meest bekende lied.