|
Geschreven door Yvette Cramer
|
|
Monday 21 January 2008 |
 Toen ik laatst het tongue in cheek gescheven ego-glimblad Youp doorbladerde, viel me de kookrubriek op. Op een luchtig provo-toontje wordt hier the making of leguanensoep beschreven, van de jacht tot in de pot. Dat jagen is natuurlijk een tikkeltje politiek incorrect, want officieel mag je niet (meer) op de groene of grijze beesten jagen. Ze zijn beschermd. Toch kun je op veel plaatsen in het Caribische gebied leguanensoep of –stoof eten. Je moet alleen even zoeken naar het juiste restaurantje.
Foto: © Caribe Magazine
Duizenden jaren lang waren deze oversizede hagedissen de eiwitbron voor de oorspronkelijke bewoners. De ‘boomkip’ , zoals hij ook wel wordt genoemd, is voor veel mensen in Latijns Amerika nog steeds een goedkoop alternatief voor kip of vlees.
Maar door grootscheepse ontbossing en het massaal jagen op de beesten, is het aantal leguanen heel sterk teruggelopen. Daarom zijn wilde leguanen op veel eilanden en kusten inmiddels een beschermd dier. Je mag er eigenlijk niet meer op jagen. Maar ja, het is en blijft nu eenmaal een leuke bezigheid.
Want hoewel de prehistorisch uitziende beesten meestal lui in de boom hangen of zich traag over de grond voortslepen, zijn ze supersnel als je ze wilt vangen. Ze glippen zo weg en in het beste geval heb je alleen hun zwiepende staart in je handen.
Sommige hotel resorts (zoals het Playa Linda op Aruba) hebben de beesten geadopteerd en dan struikel je erover als je van je kamer naar het strand of het zwembad wil lopen. De fruiteters vallen je heus niet aan, maar als je niets met reptielen hebt, moet je jezelf even overwinnen.
Wil je leguaan voor je avondeten, dan moet je op zoek naar restaurants waar je de traditioneel Caribische keuken kunt proeven. Op de meeste eilanden zijn die wel te vinden. Als het goed is, halen deze restaurants het leguanenvlees van boerderijen die leguanen voor de export kweken. Leguanenvlees smaakt naar kip en wordt meestal tot een soep of een stoofschotel verwerkt. Al schijnen de oude Maya’s het vlees ook geroosterd te hebben.
Stel nou dat je tijdens een Robinson-achtige expeditie trek krijgt in een stevig soepje van leguaan, dan kun je de kookrubriek van Youp eropnaslaan. Of het originele recept, want Youp heeft het overgenomen uit het vermakelijke boek De Avontuurlijke Surinaamse keuken. Met het gekookte vlees van een gefileerde leguaan, een uitje, teentje knoflook, wat pepers, tomaat, zout en peper maak je in een oogwenk een smakelijk stoofpotje.
Rosemary Parkinson geeft in het standaardkookboek ‘Culinaria de Cariben’ een gekruidere en gevuldere versie van leguanensoep zoals die op Curacao gegeten wordt. Zij laat het rauwe vlees vooraf inwrijven met limoen en dan een half uur koken. Daarna kun je voor een gekruide soep wat laurierblaadjes, oregano, tijm, peterselie en bleekselderij toevoegen en eventueel een flink glas kokosmelk en een scheut whisky als je dat hebt staan.
Wil je er een gevulde maaltijdsoep van maken, voeg er dan ook aardappels, tomaten en paprika’s aan toe. Smakelijk!
|
