 In het Caribisch gebied en Zuid-Amerika is de papaja een van de makkelijkst verkrijgbare vruchten. Vanuit de dalen van de Andes heeft de papajaboom zich verspreid over het hele Caribische gebied en Midden- en Zuid-Amerika. De boom groeit makkelijk en heeft weinig nodig. De supergezonde papaja’s zijn dan ook het hele jaar verkrijgbaar. Je eet ze direct uit de schil, met een paar druppels citroen eroverheen en gecombineerd met meloen, als mousse of als groente verwerkt in een stoofschotel.
De papaja is familie van de meloen. Maar omdat meloen laag bij de grond groeit en papaja aan een boom, worden papaja's ook wel boommeloenen genoemd. Ze groeien aan een ranke stam die tot zes meter hoog kan worden en grote, vingervormige bladen heeft. Net als andere tropische vruchten zoals bananen en ananassen zijn ze eigenlijk het lekkerst als je ze direct van de boom geplukt kunt opeten.
Een papaja die we in Europa bij de groenteboer kopen, zijn geplukt als ze net aan het rijpen zijn, en worden meestal 's avonds geplukt en op transport geplaatst. Het plukmoment is namelijk heel kritisch. Te vroeg geplukte papaja's worden nooit meer rijp en lekker, en te laat geplukte papaja's zijn overrijp en te zacht als ze op de fruitschaal terechtkomen. En omdat papaja's een zeer zachte vrucht is, zijn ze ook heel kwetsbaar. Zet je je vinger erin, dan laat je al een gat achter. Je kunt ze dus het beste meteen consumeren als je er eentje hebt gekocht. En bewaar ze vooral niet in de koelkast.
Papaja's bevatten geen vruchtzuren maar wel veel vitaminen B en C en mineralen als ijzer. Met een paar happen van dit geeloranje vruchtvlees, heb je dus al je dagelijkse vitamines en mineralen binnen. De bladeren schijnen goed voor de huid te zijn en de zwarte ronde pitjes van de papaja worden wel gebruikt als geneesmiddel tegen darmparasieten omdat ze laxerend werken.
Maar eigenlijk kun je dan net zo goed het vruchtvlees eten, want papaja helpt sowieso goed bij de spijsvertering. Daarom is het een fijne vrucht om bij vleesgerechten te gebruiken. Vlees wordt er namelijk malser van. En dat komt door het enzym papaïne dat in papaja zit.
Dit enzym breekt eiwitten af en dat is een goede eigenschap, want daardoor is papaja licht verteerbaar, maar soms ook een lastige. Want papaja combineert daardoor niet goed met zuivel. Een heerlijke crème de papaja, waarbij je het vruchtvlees van 1 papaja mixt met een halve liter vanille-ijs, moet je dus meteen serveren - leuk met wat mintblaadjes - want na twee uur is het mengsel waterig en krijgt het een vieze smaak. Als je de papaja even van te voren enkele minuten kookt, kun je het vruchtvlees wel in een gelatine of in combinatie met melk gebruiken voor een heerlijke ontbijtshake of een lekker toetje.
Ook als groente doet de papaja het goed. Zo at ik laatst een stoofschotel van geitenvlees gecombineerd met gestoofde papaja. Hierdoor kreeg de vleesschotel een prettig zoete en romige smaak. Je kunt papaja ook als aparte stoofschotel maken.
Ingrediënten
1 niet al te rijpe papaja, geschild, ontdaan van pitjes en in blokjes gesneden
twee eetlepels roomboter
groentebouillonblokje
2 eetlepels bloem
voldoende kookvocht
nootmuskaat
Laat de papaja enkele minuten in water koken. Smelt vervolgens de boter met wat kookvocht en los het bouillonblokje hierin op. Voeg de bloem toe en eventueel nog wat kookvocht om een romige saus te krijgen. Giet de saus over de gekookte papajablokjes en verwarm het geheel nog tien minuten. Lekker bij een pittige vleesschotel en rijst.
|
