Wie tegenwoordig in Cuba om wijn vraagt, heeft grote kans een Cubaanse Merlot of Sauvignon Blanc ingeschonken te krijgen. Die smaken prima en zijn bovendien veel betaalbaarder dan uit Spanje of Chili geïmporteerde wijnen die van oudsher te verkrijgen zijn. Natuurlijk worden er op Cuba ook veel landwijnen gemaakt, van allerlei fruit, merkloos en vooral voor eigen gebruik bedoeld.
En voordat de wijncultuur ontwaakte, kende Cuba verschillende Bodegas die experimenteerden met druiven en wijnen. Dankzij de huidige technologische kennis over wijnmaken, zijn er tegenwoordig dus kwaliteitswijnen te koop. Want hoewel je zou vermoeden dat het Cubaanse subtropische klimaat, te warm in de winter, te regenachtig in de zomer, beter geschikt is voor suikerriet en tabak dan druiven, is Cuba er in geslaagd in een paar decennia een aardige wijnbouw te ontwikkelen met behulp van moderne vinologische technieken.
Het begon in de jaren negentig toen Marialena Fantinel, derde generatie uit een Italiaans wijngeslacht, op zoek was naar nieuwe gebieden om het familiebedrijf uit te breiden. Ze dacht aan plaatsen als Venezuela, Moldavië en Dominicaanse Republiek. Landen die beschouwd werden als slechte wijnlanden, vanwege klimaat en grond.
Maar dankzij de moderne wijntechnologie zijn er nu druiven die zich uitstekend aanpassen aan vroeger ongunstig geachte klimatologische omstandigheden. In het kort sloot Vinos Fantinel een overeenkomst met de Cubaanse overheid om een gezamenlijke wijnboerderij te beginnen in het gebied Pinar del Rio. Aanvankelijk importeerde Fantinel geconcentreerd druivensap uit Italië, mengde dat met druivensap uit lokale wijngaarden en liet het sap in de Bodegas San Cristobal tot wijn fermenteren en bottelen.
Het ging de markt op als ‘op Cuba gemaakte’ wijn en zo werden er 300.000 flessen geproduceerd. Een kleine tien jaar later, in 2003, rolden er zo al 1 miljoen flessen van de band. Rode, witte en roséwijnen. Vinos Fantinel breidde de wijngaarden uit om nog meer wijnstokken te planten. Ze haalden zes variëteiten naar Cuba en vanaf 2004 werd de eerste oogst van de stokken gehaald. De import van geconcentreerd druivensap uit Italië was niet meer nodig.
De klassieke druiven die op Cuba werden aangeplant, Cabernet Sauvignon, Pinot Grigio, Chardonnay, zijn genetisch aangepast zodat ze het klimaat aankunnen. Het grootste deel van de wijnproductie, zo’n tachtig procent, wordt aan hotels en restaurants in Cuba zelf verkocht. De overige twintig procent is voor de export bedoeld naar onder meer Groot-Brittannië, Hong Kong, Zweden en Curaçao. Men hoopt erop de wijnen ook naar Duitsland, Zweden en Dominicaanse Republiek te kunnen verschepen.

De tweede wijnmakerij is een samenwerkingsverband tussen het Spaanse Palacio de Arganza en het Cubaanse staatsbedrijf Centricos Caribe: Bodegas del Caribe. Ook deze wijnboerderij maakt Cubaanse wijnen van eigen geteelde druiven. In 2000 plantte men zo’n twintig druivensoorten aan die afkomstig waren uit de Spaanse regio El Bierzo.
De vier sterkste rassen, waaronder de Tempranillo, Cabernet Sauvignon, Pinot Grigio en Chardonnay, werden uiteindelijk gekozen om de eerste wijnen van te maken die in 2003 op de markt kwamen. Bodegas del Caribe heeft wijngaarden in Bainoa, Batabano en Wajay in de provincie Havana. In 2005 had de firma al 250 hectaren wijngaard in bezit, goed voor ruim veertigduizend flessen wijn.

De wijnen van Bodegas del Caribe zijn onder meer: Castillo del Wajay, een droge rode wijn van Tempranillo. Daarnaast maakt deze wijnmaker het goedkopere Palacio del Sol en Isla del Sol.

De wijnen van wijnhuis San Cristobal: San Christobal Chardonnay en Isla, een blend van tempranillo, Castillo del Morro, San Cristobal, Sorao, uit het gelijknamige plaatsje, een witte wijn, een blend van Chardonnay en Sauvignon Blanc en een rode van Cabernet Sauvignon, die kruidig en krachtig van smaak is. Daarnaast heeft dit huis de Cortes, Colonial en Castillo del Moro als wijnen.

Bronnen: Revistas Excellencias

We Magazine for Women