De zaal in Amstelveen was niet uitverkocht, en het toch wat stijve publiek stond niet bij het eerste nummer al meteen op de stoelen en in het gangpad te dansen zoals in het Londense Royal Theatre het geval was, maar ook in deze voorstad van Amsterdam bleek men uiteindelijk enorm te genieten van de warme en melodieuze muziek van het Cubaanse koor. Er werd in een overrompelend tempo tot de pauze het ene na het andere lied ten gehore bracht, bijna allemaal a cappella. Vermoedelijk speelde de taalbarriere een rol in het eerste gedeelte waarin het contact met de zaal minimaal was. De koorleden spreken Spaans en een enkeling een beetje Engels. Ze reageerden verrast dat de meeste mensen in de zaal gewoon Spaans konden verstaan. Daardoor veranderde de sfeer meteen. Na de pauze werd het in de schouwburg dus een gezellig feestje, waarin het publiek meeklapte, meedanste en meezong op snellere ritmes. De koorleden beloofden terug te komen en dan zouden ze ook Nederlands spreken.

Het bijzondere van het Creole Choir of Cuba is dat bijna al hun liederen in het Creools zijn, een taal met Spaanse, Franse, Engelse Afrikaanse en Caribische (Taino) invloeden die in de slaventijd onder de slaven is ontstaan en in Cuba de tweede taal is. De leden van het koor hebben ook allemaal Creoolse familielijnen en komen uit de buurt van de Cubaanse stad Camaguey, de derde stad van het land. Daar trokken namelijk de meeste Haitianen heen die op Cuba terechtkwamen. Dat is namelijk de tweede bijzonderheid: de koorleden hebben oude familiebanden met voormalige slaven van buureiland Haïti. Veel van hen zijn na de slavenopstanden eind van de achttiende eeuw door hun Franse meesters naar Cuba gehaald om daar op de slavenplantages te werken. En in de negentiende en zelfs halverwege de twintigste eeuw, was Cuba wederom een toevluchtshaven voor Haitianen die voor geweld of dictatuur wegvluchtten. 

In veel van de traditionele liederen van het koor klinken dan ook de Afrikaanse invloeden door, zoals in Fey, maar ook invloeden uit blues, jazz en de Spaanse volksmuziek zijn in de wat modernere liederen te horen. Zo brengt het koor tegen het einde een prachtige, close harmony gezongen versie van Unforgettable van Nat King Cole ten gehore en zingen ze als toegift een fraaie a capella versie van de klassieker Dos Gardenia’s. Ook voor bekende Cubaanse sons, waarin fragmenten van Gloria Estefan doorklinken, draait het koor de hand niet om. En we herkennen ritmes van merengue en rumba. Het koor, dat in het thuisland Grupo Vocal Desandann heet, beschikt over een breed repertoire van grappige, meeslepende, swingende en droevige liederen in een rijke meerstemmigheid. Het bereik van de zangers gaat van heel hoog naar zeer laag en zij worden slechts begeleid met twee conga’s en bescheiden percussie in de vorm van schoffel en dopsleutel, een fluitje en belletjes. En een van de mannen kan zo laag zingen dat hij de bas perfect evenaart.

Naar het slot toe komen ook de dansers in de zangers los en laten ze zien hoe sierlijk een eenvoudige salsa kan zijn en hoe meeslepend een zonnedans. De teksten van de liederen, deels zelf geschreven deels door overlevering doorgegeven, gaan over het leven in alle aspecten. Er zijn protestsongs, maar ook liederen over ijdelheid, aandacht, vrijheid, heimwee, hoop en gebeden. En er wordt een hoop gelachen. Aan het einde weet je niet beter of je bent in een warm, zonnig tropisch land waar je luistert naar de eigen melodieen van de bewoners.

Het Creole Choir of Cuba toert tot 7 januari 2011 rond in Nederland. www.creolechoir.com