Op de onderstaande link kon je begin december een unieke documentaire bekijken over een van de grootste componisten van Puerto Rico, don Tite Curet Alonso. De documentaire is nog wel op dvd te verkrijgen. Een inkijkje over the making of, is wel op de website te zien. Www.sonosono.com/inicio.html#/introduction. 

Afgelopen zaterdag, 2 december, zond Puerto Rico TV een portret uit over een van de grootste componisten uit van het eiland: don Tite Curet Alonso. Op de website van Banco Popular die eens in de vijf jaar een dvd uigeeft over de muzikale schatkist van Puerto Rico, was documentaire een etmaal lang te zien. De eerder uitgegeven documentaires over Gran Combo en de Bomba zijn inmiddels collectorsitems geworden (die ik zelfs in de wetenschappelijke literatuur tegenkom!). Tite Curet leefde in armoede en kende uit eerste hand de ups en down die men het hoofd moet bieden als men opgroeit in onrecht. Daarom is zijn uitgebreide muzikale werk een getrouwe afspiegeling van het Puerto Rico in de tweede helft van de vorige eeuw.

 

De documentaire kenmerkt zich door prachtig camerawerk, net als de vorige documentaires. De Panamese componist, zanger, acteur en goede vriend van Curet, Rubén Blades, zegt: 'Curet schreef voor de mensheid. Niet voor een bepaald land, of volk. De aarde weet niks van grenzen. Dat hebben wij uitgevonden. Ik had ik het wel eens met hem over boleros. Dan zei hij: 'Rubén... Rubén... Je weet toch dat een bolero geschreven wordt wanneer een liefde begint of wanneer die eindigt... '"
Er zijn opnames van La Lupe en Cheo Feliciano komt uitgebreid aan het woord: 'Tite was drie decennia lang de componist van 90% van de successen van onze muziek.'

Een van de boleros van Cheo werd een gigantische hit: Mi Triste Problema. 'Tite schreef de bolero in een half uur, op een papieren zak in de bus, op weg naar de studio.'

In deze documentaire is een betoverende uitvoering te zien met een arrangement voor strijkers, Ricardo Pons op saxofoon. De vertolker is een ander icoon: Danny Rivera.    

De thema's van Curet gingen heel vaak over het gewone volk, de armoede, de onverdeeldheid; de liefde en het ongeluk en de waarde van de zwarte Antillianen. Bovendien had hij veel vaderlandslievende thema’s die zijn inmense liefde voor zijn land Puerto Rico lieten zien. Je ziet in de documentaire de caserío, tegenover mij: 'Llorén Torens', waar Ismael Rivera, el Sonero mayor' en Rafael Cortijo werden geboren en opgroeiden. Nieuwe arrangementen van la PVC met nichtje Fé Cortijo. Trina Medina (met wie ik ooit op de Días Latinos in Amersfoort speelde) neemt ons mee naar San Augustín, Caracas, waar mijn Venezolaanse vrienden Javier Plaza, Yma América ook vandaan komen.

Er zit ook een opname in verweven van Calle 13, die negen Latin Grammy's won. Ze spelen Seún Kuti in Loíza Aldea.  

En ik schiet vol bij de prachtige opname bij zonsondergang van de rumba 'las caras lindas de mi gente negra'. De anderhalf uur durende documentaire eindigt met de begrafenis van Tite Curet Alonso.Mijn collega trombonist uit de tijd van Eddie Santiago (1994-1995), en nu orkestleider van Truco y Zaperoko : Edwin Feliciano met el canario de Carolina: Lalo Rodríguez. Wat naadloos overgaat in een shot met Ruben Blades en Charlie Aponte (van el Gran Combo) die gearmd zingen tussen de pleneros aan de grafsteen. 'No quiero pena, no quiero llanto. Yo quiero bomba y plena pa'el campo santo.' 'Ik wil geen verdriet, ik wil geen gehuil. Ik wil bomba en plena op de begraafplaats.'  Dat heeft op mij het tegenovergestelde effect. Alles waardoor ik zes-en-een-half jaar op Puerto Rico woon, voel ik terug... 

Vind je het leuk om deze unieke dvd te hebben, neem dan contact op Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken