Moliere componeerde een dertigtal toneelstukken, schreef duizenden gedichten. Het is een veilige gok dat sommige van zijn soorten al zonder hun medeweten hun weg naar de mond van zijn landgenoten hebben gevonden.
Omdat we deze zaterdag 15 januari 400 vierene Jean-Baptiste Poquelin’s verjaardag, hier zijn vijf deelnemers die de Fransen zeker kenden, of zelfs uitspraken, zowel letterlijk als enigszins geparafraseerd, zonder soms te weten dat ze de illustere toneelschrijver Molière citeerden.
Als het acht is…
Samenkomen rond een maaltijd met vrienden of familie maakt ontegensprekelijk deel uit van de kunst van het leven op de Franse manier. Soms komt het voor dat een paar gasten zich op het laatste moment uitnodigen, wat meestal leidt tot de uitdrukking “Als er eten is voor acht, is er genoeg voor tien”. Het antwoord vinden we in de “Scrooge”, meer bepaald in de mond van Harpagon, opgegeten door hebzucht: “We zullen met acht of tien zijn; maar het zal slechts voor acht worden genomen. Als er voedsel is voor acht, zal tien voldoende zijn.”
Maar wat deed hij in deze puinhoop?
Die niet één keer riep, luisterend naar de avonturen van een derde partij: “Maar wat deed hij in deze keuken.” Een andere reactie wordt toegeschreven aan de toneelschrijver die in “Les deceits de Scapin” Géronte op een meer permanente manier laat zeggen: “Maar wat zou hij in godsnaam in deze keuken doen?” De term “kombuis” roept natuurlijk destijds een schip op.
Wie wil zijn hond verdrinken…
“Wie zijn hond wil verdrinken, beschuldigt hem van hondsdolheid.” Als deze uitdrukking enigszins archaïsch is, moet het worden toegegeven, het is zeker verdwenen en je hebt het waarschijnlijk al gehoord. Uitgelicht in “Les femmes savantes”. Deze uitdrukking is echter niet door Molière zelf uitgevonden, want dit spreekwoord, dat wil zeggen dat iemand die een ander kwaad wil doen, daar altijd een excuus voor zal vinden, zelfs als dat betekent dat hij hem belastert, stamt uit de dertiende eeuw.
Bedek die borst…
Het is zeker een van de beroemdste regels van Molière die is overgegaan in de taal van het dagelijks leven. Hoewel het doorgaat, is het niet ongewoon om hier en daar te horen “bedek die borst die ik niet kan zien”. Een regel geschreven door Jean-Baptiste Böcklin over zijn boek “Tartuffe”, dat we vinden in de mond van zijn pseudo-geliefden: “Bedek deze borst, die ik niet kan zien. Met zulke dingen worden zielen gewond, en dit roept schuldige gedachten op. ” Het stuk, dat de hypocrisie van de kerk aanvalt, werd de dag na de eerste uitvoering in 1664 voor het eerst gecensureerd, wat Molière ertoe bracht het twee keer te herschrijven voordat het kon worden opgevoerd.
jouw mooie ogen
Verre van Molière de uitdrukking “Je hebt mooie ogen, weet je” te willen toeschrijven, zou een ketterij zijn, en het feit blijft dat Jean-Baptiste Poquelin in “Le bourgeois gentilhomme” een vanzelfsprekend antwoord tekent. Dichtbij. Met zijn “Belle Marquise, Your Beautiful Eyes Make Me Die of Love” in de mond van meneer Jourdain, levert de toneelschrijver een van de grappigste scènes in balletkomedie.
Het leidt ook tot een speelse grammaticales als haar leraar begint met een bekende speelse preek: “We kunnen het voorop stellen zoals ik al zei: ‘Mooie markies, je mooie ogen laten me sterven van liefde.’ Of: ‘Ik sterf van liefde, mooie markies, je mooie ogen.’ Anders: “Je ogen, mooi van liefde, laat me sterven, mooie markies.” Of: “Sterf met je mooie ogen, mooie markies, laat me liefhebben.” Of: “Je mooie ogen laten me sterven, mooie markies, van liefde.”
“Gevoelig voor vlagen van apathie. Probleemoplosser. Twitterfanaat. Voorstander van Wannabe-muziek.”
More Stories
“Ringen van macht” draaien in cirkels – Tahrir
Herbeleef het ontroerende optreden van zangeres Lucky Love, die lijdt aan agenesis
“The Little Thing Is More” wordt de negende grootste hit in de Franse cinema