eToen de Amerikaanse astronoom Edwin Hubble in 1923 de letter “N” op een van zijn astronomische foto’s doorstreepte om deze te vervangen door de letters “VAR”, bracht hij een revolutie teweeg in onze kijk op het universum. Ontdek het geheim van de ster genaamd V1, en daarmee de ware aard van het universum. V1 is de belangrijkste ster in het universum – tenminste als het gaat om het begrijpen van zijn ware afmetingen.
“Deze brief heeft mijn universum vernietigd”, zei astronoom Harlow Shapley nadat Hubble haar had geschreven om haar te informeren over hun ontdekking. Aan het begin van XXe Eeuw hebben mensen zich nog niet gerealiseerd wat de aard is van het universum waarin ze leven. We weten dat het gigantisch is en veel andere verre sterren bevat dan de zon. Maar overal aan de hemel zijn vreemde “nevels”: wolkachtige objecten die zeker niet op sterren lijken en niet wetenschappelijk verklaard kunnen worden.
Shapley en zijn volgelingen geloven dat deze wolken niet ver van de sterren verwijderd zijn en dat het in feite slechts vage opeenhopingen zijn van min of meer gas ertussen. De sterren die we aan de hemel zien, komen al overeen met alle sterren daarbuiten – en dan zou er niets zijn. Aan de andere kant, zijn collega Heber D. Curtis stelt dat het universum vol “eilanden van het universum” is. De sterren zouden zich verzamelen om grote clusters te vormen, sterrenstelsels genaamd, en onze zon, met alle individuele sterren die we aan de hemel waarnemen, zou slechts één ster zijn tussen de andere. Nevels daarentegen zijn eigenlijk verre sterrenstelsels, gescheiden van de Melkweg door enorme lege ruimtes.
Ontdek onze reeks Sterrengeheimengebaseerd op fragmenten uit het boek sterren door de Duitse astronoom Florian Fristetter (Flammarion). Een galerij met sterrenbeelden die zowel het universum als de geschiedenis van de astronomie vertelt.
V1: De belangrijkste ster in het universum
Eta Carinae: een gat in het sterrenbeeld Carinae
51 Pegasi, Antwoord op de millenniumvraag
S0-102: De ster staat op de rand
Ster van Bethlehem: een symbool van de status van Christus
Op zoek naar supernova’s
Deze controverse, bekend als het ‘Grote Debat’, hield de astronomie aan het begin van de 20e eeuw bezig.e eeuw. We zijn het aan Edwin Hubble verschuldigd om daar een einde aan te maken. Hij gebruikt hiervoor de Large Hooker Telescope van het Mount Wilson Observatory in Californië en detecteert zo individuele sterren in de Andromedanevel – hun afstand is nog steeds niet bekend. Technische middelen zijn momenteel wat ze zijn, nauwkeurige afstandsmeting is alleen mogelijk met relatief nabije sterren.
Lees ookDe waanzinnige ontdekkingen van James Webb over de atmosfeer van een exoplaneet
Vervolgens zoekt Hubble naar supernova’s, dit zijn sterren die aan het einde van hun leven ontploffen. Ze moeten het altijd op dezelfde manier doen, hun helderheid op ongeveer dezelfde manier veranderen. Als hij nu de waargenomen helderheid vergelijkt met de theoretisch verwachte helderheid van de supernova, kan hij vrij nauwkeurig de afstand tot de Andromedanevel schatten: hoe zwakker de supernova, hoe verder weg de wolk moet zijn.
In een foto gemaakt op 5 oktober 1923 vond Hubble drie sterren die een mogelijke supernova zouden kunnen vertegenwoordigen en markeerde ze met de letter “N”. Maar als hij de foto vergelijkt met oude foto’s, merkt hij dat een van hen zich vreemd gedraagt. Het gloeit soms zwak en soms helderder, wat nova niet doet; Aan de andere kant is dit wat een veranderlijke ster kenmerkt.
buiten de Melkweg
Dus Hubble veranderde de aanduiding van “N” in “VAR” en bekeek de ster van dichterbij. Hij ontdekt dat het een heel speciaal type veranderlijke ster is, Cepheïden genaamd. De helderheid van deze sterren verandert met een bepaalde periode, die afhangt van hun helderheid. Hubble meet de tijdsperiode en bepaalt de intrinsieke helderheid van een ster op basis van de berekende helderheid. Vergelijk dit met de schijnbare helderheid van een ster aan de hemel en leid de afstand tot de aarde af.
Lees ookWanneer de Andromeda Galaxy in botsing komt met onze Melkweg
Het volgende jaar ontdekte hij veel meer cepheïden in de Andromedanevel. En ze hebben allemaal hetzelfde resultaat: de nevel ligt op een afstand die veel groter is dan de grootte van de Melkweg (de moderne waarde voor deze afstand is 2,4 miljoen lichtjaar; Hubble verkreeg een iets kleinere afstand). Dus de Andromedanevel kan geen “nevel” zijn. Het moet een enorme opeenhoping van miljarden sterren zijn, die ons alleen als een vormeloze wolk lijkt omdat hij zo ver weg is.
Tegenwoordig weten we dat de Andromedanevel eigenlijk het Andromedastelsel is. De meeste andere veronderstelde nevels zijn ook sterrenstelsels. Met de ontdekking van Hubble was de Melkweg plotseling niets meer dan een van de talloze stellaire eilanden in het universum die plotseling veel groter waren dan eerder werd gedacht. Kortom, de Hubble-ster V1 gaf ons onze eerste glimp van de uitdijing van het universum – en we zijn nog steeds bezig met het begrijpen en verkennen van de grenzen van dit gigantische universum.
Dit artikel van” sterren. Geschiedenis van het heelal in honderd sterren » Door Florian FristetterFlammarion Editions, november 2020, 463 pagina’s, 25 euro
“Muziekfanaat. Professionele probleemoplosser. Lezer. Bekroonde tv-ninja.”
More Stories
Hiermee kunnen we de beweging van elektronen volgen
Falcon 9-raketten werden na een zeldzaam ongeval aan de grond gehouden
Zeer rijk aan calorieën, hier is de hoeveelheid cashewnoten die je niet mag overschrijden