Valerie Malteijs was verheugd de identiteit te vernemen van haar partner op de 3.000 m, het eerste evenement van de Wereldkampioenschappen schaatsen in Heerenveen, Nederland, vorige week: de Noorse Rani Wiklund, de recente winnaar van de Wereldbeker.
Met de wereldkampioen op de 1.500m zal de start zeker snel zijn. “Het was echt zo van: ‘Ja, ik ga met haar mee, en het is niet ingewikkelder dan dat'”, herinnert Maltais zich. “Je weet dat het tempo misschien te hoog voor je is. Tegelijkertijd twijfelde ik er niet aan .”
De skiër uit La Baie had zichzelf ook uitgedaagd door aan haar coach Gregor Jelonik aan te kondigen dat ze ernaar uitkeek om onder de psychologische grens van 4 minuten te gaan voor haar eerste run van 3000 meter op zeeniveau.
Maltais klampte zich het grootste deel van de race vast aan toekomstige gouden medaillewinnaar Wiklund, op weg naar een tijd van 3: 59.88, iets meer dan een halve seconde van haar beste op snel ijs in Salt Lake City.
Haar glimlach toen ze de tijd op het schilderij van Thialf zag, spreekt boekdelen, minstens zoveel als de schoppen in de lucht van Jelonek, die met haar heeft samengewerkt sinds hij afgelopen voorjaar naar Quebec City verhuisde.
“Het was maar een feest”, somt degene op die donderdagochtend haar studie onderbrak om een assessment voor haar wedstrijd te maken.
Vier brave meiden moesten nog schaatsen, maar wat het eindresultaat ook was, ik heb mijn doel bereikt.
Valerie Maltese
Op dat moment derde, zakte ze uiteindelijk naar de vijfde plaats, een persoonlijk record van twaalfdeH Een jaar eerder op de Olympische Spelen in Peking zijn eerste op de lange baan na drie starts op de korte baan.
Foto door Rafal Oleksiewicz, met dank aan SPEED SKATING CANADA
Valerie Malte tijdens de 3000 meter
Na analyse realiseert Maltais zich dat ze misschien een beetje verrast was dat ze de jonge Wiklund zo lang had bijgehouden. Met nog twee loops te doen, begon ik na te denken en ging het een beetje uit elkaar.
“De eerste vijf ronden wist ik wat ik moest doen, ik zat in mijn hoofd, er waren geen vragen”, somt een student psychologie aan de Université Laval op. Toen gebeurde er iets. Eerlijk gezegd raakte ik afgeleid. Had ik zonder deze afleiding iets beter kunnen presteren? Ik denk het wel. Brengt dat me naar het podium? Ik denk het niet, want er was nog meer dan een seconde tussen mij. »
Ze vindt dat dit keerpunt niet te wijten is aan haar fysieke vorm. “Het zat echt tussen de oren. Daar zal ik natuurlijk mijn hersenen voor moeten trainen.” [que ça n’arrive pas] volgend seizoen. »
Al met al is deze race een groot succes waardoor ze iets heeft kunnen ervaren waar ze nog nooit zin in had op het lange parcours, de discipline die ze in 2018 heeft aangenomen.
Dubreuil, een inspiratie
Na vier jaar in Calgary onder Remmelt Eldering, sloot ze zich aan bij de groep van Jelonek en Muncef Ouardi in het nieuwe Centre de glaces de Québec. De verhuizing betekende ook dat ze haar twee partners in de achtervolging moest laten, meerdere Olympische medaillewinnaars Isabelle Weidmann en Yvani Blondin, die haar hielpen bij het navigeren door de fijne kneepjes van het 400 meter lange circuit.
“Ik had een weegschaal [avec elles] En ik vroeg me niet af. Ik was zoals iedereen. »
Ze past zich aan een nieuw programma en nieuwe collega’s aan en skate met mannen, waarbij ze soms haar eigen ding doet en haar gevoelens en keuzes met haar bewijst. sneakers.
Er is nu een iets meer individueel deel [dans la préparation] Wat ik niet gewend was. Er waren momenten van twijfel.
Valerie Maltese
Laurent Dubreuil, winnaar van zilver op de 500 meter in Heerenveen, was daarbij een grote bron van inspiratie en troost.
“Op dit moment doet hij zijn programma dat heel anders is dan dat van veel mensen. Maar voor hem: nee, dat is wat ik nodig heb. Het gaat er echt om te geloven in wat je voelt en wat je zou moeten doen. Hij herhaalde het vaak tegen mij. Het is iets wat ik in mijn leven niet veel heb geleerd.” mijn carrière.”
De persoon die volgende zomer 33 jaar wordt, zal seizoenen na elkaar blijven behandelen. Maar het vooruitzicht om de Olympische Spelen van Milaan in 2026 te houden, ziet er steeds aantrekkelijker uit.
“Aan het einde van vorig seizoen zei ik tegen mezelf: ‘Als ik doorga in 2026, is dat omdat ik een kans maak om op individueel niveau op het podium te staan. Als ik er dichtbij kom, zit het zeker in mijn hoofd.” Maar er zijn nog vele jaren te gaan. Als je erover nadenkt Eigenlijk is drie jaar een lange tijd…”
Misschien iets minder als de contouren van het perron duidelijker worden.
Op zoek naar een “echte” wereldtitel
Foto door Rafal Oleksiewicz, met dank aan SPEED SKATING CANADA
Valérie Maltais, Isabelle Weidemann en Ivanie Blondin tijdens de medaille-uitreiking voor de ploegenachtervolging
De Olympische gouden medaillewinnaars van Beijing, Malteh, Weidmann en Blondin, bereikten het belangrijke doel om hun eerste wereldtitel in de ploegenachtervolging te veroveren. Deze titel werd gewonnen op de groene loper nadat hun Nederlandse rivalen met de beste tijd werden gediskwalificeerd. Een skiër had een blote enkel, wat in strijd was met de voorschriften die het dragen van snijbestendige veiligheidskousen voorschrijven.
We waren die dag niet per se de snelste, maar we hebben die titel gepakt en plannen volgend jaar een ‘echte’ overwinning. [à Calgary] Hij wijst naar Maltais. Winnaars van alle drie de World Cups, de Canadezen streven nog steeds naar het wereldrecord dat ze dit seizoen niet hebben kunnen behalen, soms door een gebrek aan snelle omstandigheden.
De realisatie van deze ambitie kan via een verandering van strategie gebeuren, dat wil zeggen geen uitwisseling van relais maken, wat een steeds sterker wordende trend is in het circuit. Het merk is sinds 2020 eigendom van de Japanners.
glad “ongemak”
Foto door Rafal Oleksiewicz, met dank aan SPEED SKATING CANADA
Valérie Maltais en Ivanie Blondin voor de start van de finale van het collegiale kampioenschap voor dames
All Distance Worlds was een kans om een lichte ‘angst’ tussen Maltais en Blondin weg te nemen over de tactiek die gebruikt zou worden in het massastartevenement.
In de Pitcher of Passion uitte Quebec enige frustratie na een wedstrijd aan het begin van het seizoen. Bij gebrek aan een duidelijk nationaal beleid wilde ze haar eigen wedstrijd kunnen lopen. Snelschaatsen Canada moest meedoen en bewijzen dat elk van de deelnemers het vermogen heeft om op het podium te komen en daarom kan schaatsen zoals ze willen.
De gecombineerde tactiek van de Nederlanders leek echter in hun voordeel te werken. Voor de finale in Heerenveen waren Malte en Blondin het eens over een plan… dat niet helemaal lukte hoewel Blondin het zilver won. De atleet uit Ottawa volgde de Nederlandse vrouw die ze ontmoette niet. Ze verontschuldigde zich en gaf in een interview met V Quebecse krant, dat zijn “fout” “een gevolg” was van zijn mishandeling. De twee teamgenoten bespraken de situatie na de race dieper en kwamen overeen om in 2023-2024 samen te werken.
“Als we onze krachten echt mobiliseren, denk ik dat het de komende seizoenen positief kan zijn”, zei Malthes, die op het afgelopen WK in Polen een zilveren medaille won. “We zullen verschillende mensen op het podium kunnen zien, Canada laten winnen en schitteren en niet slechts één persoon. Misschien begint dat wat meer vorm te krijgen. Hoe dan ook, ik daag je uit het te geloven.”
“Tv-fanaat. Webjunkie. Reisevangelist. Wannabe-ondernemer. Amateur-ontdekkingsreiziger. Schrijver.”